Hi,

Ik ben geen goede verliezer. Dat wil niet zeggen dat ik huilend en schreeuwend op de grond val als er eens wat misgaat. Dat is gewoon onsportief en onvolwassen. Maar mensen die zeggen dat ze zo’n ‘goede verliezers‘ zijn, verliezen ook meestal. Van mensen zoals ik.

Want ik wil winnen. Op school, als we sportdagen hadden werd altijd gezegd: “Meedoen is belangrijker dan winnen“. Ik had een ander motto. Hier komt het:

“Nummer 2 is de eerste verliezer.”

Opbeurend he?

Eergisteren zag ik de coach van PSV, Hub Stevens, geïnterviewd worden voor een grote wedstrijd. Hij begon met zeggen dat ze kwamen om te winnen. Na 3 vragen van de interviewer krabbelde hij terug door te zeggen: “Maar als de situatie zo uitkomt dan zijn we ook blij met een gelijkspel“.

Toen heb ik het afgezet. En ik zei tegen Chantal: “Ik weet niet tegen wie ze spelen, maar met die instelling gaan ze verliezen”. Ik las in de Telegraaf dat ze met 3-0 zijn afgedroogd. Logisch, want ze kwamen om te verliezen. Dan kun je nog zo hard zeggen dat je wil winnen, in je hoofd heb je al verloren.

Betekent het dat ik nooit verlies? Bij lange na niet. Maar ik vergroot mijn winkansen enorm als ik de instelling heb dat ik ga winnen!

Even een concrete tip, als je iets gaat doen, stel je dan eerst in je hoofd voor dat het goed gaat. Maak een soort film in je hoofd van de ideale volgorde, van een perfecte uitvoering en van het gewenste resultaat. Of je nou in een verkoopsituatie zit, of je beoefent een sport, of je probeert een andere nieuwe vaardigheid uit, speel het eerst af in je hoofd. Als het stom klinkt terwijl je dit leest, probeer het dan gewoon eens een paar keer uit. Ik garandeer je dat je verbaasd staat van het effect.

Arno

Hi,

Toen ik 19 was had ik een zwarte Suzuki Alto uit 1989. Hij kostte € 900,- en dat geld had ik van mijn ouders geleend. Hoe stom hij er ook uitzag, het was mijn auto en ik was trots op dat ding. Er zat geen CD speler in, wel een cassettespeler. Op de één of andere manier had ik wat cassettebandjes weten te bemachtigen van Brian Tracy, een bekende Amerikaanse spreker op management en sales gebied.

De dag nadat de bandjes waren binnengekomen reed ik richting mijn werk in Cadier en Keer. Onderweg had ik het bandje opstaan. Het eerste principe dat werd uitgelegd was: “De meeste mensen zijn niet gelukkig omdat ze nergens écht goed in zijn“.

Ik kan me de rest van het casettebandje niet meer herinneren, maar dat principe is me altijd bijgebleven. Als je er over nadenkt beleven we ook het meeste plezier aan dingen waar we goed in zijn.

Ik heb sport altijd leuk gevonden omdat ik het snel oppikte. Balsporten, turnen, andere atletiek nummers, ik vond alles wel leuk. Toen ik mijn vader eens vroeg of hij vroeger goed was in sport vertelde hij dat hij atletiek altijd wel leuk vond, maar dat hij een gloeiende hekel had aan balsporten. Omdat het hem gewoon op de één of andere manier niet lukte.

Om diezelfde reden heb ik een hekel aan wiskunde. Daar is mijn vader weer een stuk beter in. Ik heb het niet over hoofdrekenen en simpele dingen, want daar red ik me prima mee. Maar zodra we het gaan hebben over abstracte begrippen als de cosinus, stochastische variabelen etc, dan haak ik af. Want met wiskunde heb ik het gewoon niet. Ondanks dat kan ik heel goed euro’s tellen en daar red ik het tot nu toe mee.

In de film Good Will Hunting heeft Matt Damon een leuke monoloog over ‘het snappen’. In de film speelt hij een genie. Zijn vriendin vraagt hem hoe het kan dat hij alles zo snel snapt en zo makkelijk vindt. Hij legt uit hoe het kan dat hij bepaalde dingen gewoon snel oppikt en andere dingen totaal niet begrijpt. Hieronder het filmpje, mét Chinese ondertiteling.

Het is de moeite waard om ergens echt goed in te worden. Je hoeft je dan ook niet te schamen om dat te zeggen. Ik ben echt goed in Direct Respons Marketing. Er zijn veel meer dingen waar ik totaal niet goed in ben, maar er zijn maar weinig mensen beter met Direct Respons Marketing als ik.

Ik ben niet geboren met een gen dat me de kennis gaf die ik nu heb. Ik heb zelf alles bij elkaar gezocht, ik heb tijd, geld en moeite geïnvesteerd en ik heb getest tot ik er blauw van zag. En op een dag realiseer je dan dat je meer weet over een onderwerp als andere mensen. Als het dan ook nog iets zinnigs is waar je geld mee kunt verdienen, dan geeft dat een heel fijn gevoel.

Arno

P.S. Ik hoop dat je uit bovenstaand bericht snapt dat er een investering van tijd, moeite en geld nodig is om ergens echt heel goed in te worden. Je kunt niet op de bank zitten met een zak nacho’s en hopen dat je alle vaardigheden door osmose binnenkrijgt. Velen hebben het al geprobeerd, maar niemand is daar in geslaagd. Begin eens bij je dichtsbijzijnde boekhandel of bibliotheek.

Hi,

Toen ik nog veel op kantoor werkte kreeg ik af en toe flinke ruzie met collega’s als we het over kleding hadden. Zij vonden dat je bij verkoopgesprekken ‘moet aantrekken wat je het makkelijkste zit’.

Ik niet.

Als mensen dit zeggen komt het er meestal op neer dat ze geen stropdas willen dragen.

Misschien vind je een stropdas wel flauwekul. Misschien vind je het veel ‘losser’  overkomen om zonder stropdas op de foto te staan.

Maar op dat moment maak je een inschattingsfout. Want als je een dienst of product te verkopen hebt maakt het niks uit wat jij vindt. Het enige dat uitmaakt is wat jouw klant vindt.

Jouw klant zal niet tegen je zeggen dat je er niet professioneel uitziet. In plaats daarvan zegt hij het op een andere manier. Door zijn portemonnaie dicht te houden.

En het maakt me niet uit hoeveel klanten het met je eens zijn dat een stropdas maar vervelend zit, als je de moeite neemt om te testen in je verkooppresentaties zul je keer op keer zien dat je beter presteert als je volledig professioneel gekleed bent.

Voor mannen: Zwart/donkerblauw pak, pantalon, gestreken overhemd en een effen of gestreepte stropdas (laat die met de Tazmanian Devil erop maar in de kast hangen).

Als je professioneel bent, dien je er professioneel uit te zien.

Het getuigt bovendien van respect richting je klant om je goed te presenteren.

Afgelopen week kwam ik in twee verschillende situaties terecht waarin de verkoper dit niet snapte. 1 keer in een directe verkoopsituatie. Verkoper komt in een spijkerbroek en hemd zonder stropdas. Het gaat om een transactie van enkele duizenden euro’s. Geen geweldige eerste indruk.

 De tweede keer in een relatief losse setting. Maar niet los genoeg voor teenslippers…

Waarschijnlijk zitten bepaalde lezers al schuimbekkend voor hun laptop, klaar om me de meest afschuwelijke mailtjes te sturen over het feit dat je anderen in hun waarde moet laten. Dat iedereen gewoon moet dragen waar hij zin in heeft. En dat zij NOOIT iemand zouden beoordelen op zijn uiterlijk.

Bespaar het me. Want het is bullshit.

Als je in 1-op-1 verkoopsituaties zoveel mogelijk wilt verkopen, zorg dat je er fatsoenlijk uitziet.

Arno Wingen

P.S. Oh, om sommige mensen nog iets erger te irriteren… Het stoort me dat Wouter Bos vrij vaak geen stropdas draagt. Als je in functie bent, heb dan in elk geval nog het fatsoen om je ’s morgens fatsoenlijk aan te kleden. Politici zijn al glad genoeg met stropdas, dus als het een poging is om ‘losjes’ over te komen, kap er maar mee.

P.P.S.   Het maakt me trouwens niks uit wat je in je vrije tijd draagt. Ik loop vaak genoeg in korte broek en mijn favoriete T-shirt door het huis als ik alleen maar schrijfwerk te doen heb. Maar ik trek dat niet door in mijn presentatie richting klanten.

P.P.P.S. Als je automatisch ge-update wilt worden van de nieuwe posts op dit blog, schrijf je dan rechtsboven in met dat formuliertje. Of met de oranje RSS knop.