Hi,

Een aantal mensen hebben me gemaild en aangesproken op het feit dat er geen nieuwe posts meer zijn verschenen op dit blog. De reden dat er zo bar weinig hier op is verschenen is dat ik me een slag in de rondte heb gewerkt de afgelopen tijd.

Het zal je niet ontgaan zijn dat nieuwslezers en nieuwslezeressen door het hele land bijna soppend op hun stoel zitten te vertellen over de volgende crisis bij een plaatselijk bedrijf. Reporters staan kwijlend bij de hekken van een Nedcar-achtig bedrijf om de eerste de beste medewerker te interviewen.

Meestal zegt de medewerker dan: “Ja, we wisten al langer dat het niet goed ging en dat sommige mensen hun baan gingen verliezen. Maar dan komt het ontslag toch nog als een verrassing.”

De reporter vraagt dan: “Het zal nu wel lastig zijn om een nieuwe baan te vinden, toch?”

Medewerker: “Ja, ik heb geen flauw idee wat ik nu moet doen. Ik hoop dat de vakbonden iets goeds hebben afgesproken, want ik weet niet hoe ik aan werk moet komen”.

Misschien vind jij dat allemaal begrijpelijk, maar ik snap er eerlijk gezegd geen zak van. Laten we Nedcar eens als voorbeeld nemen. Een autofabriek die zijn gehele leven al als een soort kasplantje kunstmatig in leven wordt gehouden. Stel je voor dat je daar werkt. Hoe kun je dan naar buiten komen en zeggen dat je niet weet wat je moet doen als je ontslagen wordt? Je hoeft niet briljant te zijn om in te zien dat je ooit je biezen zult moeten gaan pakken. Dus waarom bereiden die mensen zich niet voor?

Mijn bedrijfsactiviteiten zijn ook geraakt door de recessie. Eén van mijn inkomensstromen is makelaardij-gerelateerd. Marketing activiteiten voor een makelaarskantoor. Op dit moment is makelaardij niet bepaald de makkelijke, lucratieve bedrijfstak die veel mensen denken dat het is.

Als je wilt reageren op tegenvallende omstandigheden en een tegenvallende markt kan dat op 2 manieren.

1. Liggen in de foetus houding, ogen stijf dicht, duim in je mond en wachten tot alles overgaat.

2. Harder werken als je concurrenten en marktaandeel van ze afpakken. Zoveel mogelijk en zo snel mogelijk.

De meeste mensen kiezen voor nummer 1. De meeste ondernemers trouwens ook. Want dat is de makkelijke manier. Je werkt dan wel bij een bedrijf waar massaal ontslagen vallen, maar het is je teveel moeite om een nieuwe vaardigheid te leren of cursus te doen in je vrije tijd. Beter op de bank een biertje drinken en hopen dat jouw naam niet genoemd wordt als er ontslagen komen.

Met de makelaardij en met mijn andere bedrijfsactiviteiten ga ik voor nummer 2. Marktaandeel afpakken, in rap tempo. Dat kost een hoop tijd en energie. Want als de omzet terugloopt zul je het goed moeten maken in volume. En volume krijg je door meer marketing te doen als anderen. Gelukkig ligt het merendeel van de concurrenten in de foetushouding. Maakt het des te makkelijker om eroverheen te stappen en marktaandeel op te pikken.

Dat is dus de reden dat het op dit blog rustig is geweest. En dat ik om 2:17 ’s nachts nog zit te werken. Recessie is een tijd van kansen en een tijd van volume opkrikken. De mensen die hier heelhuids doorheen komen zijn ook de mensen die flink gaan oogsten als de tijd rijp is en de recessie voorbij. Nu is het zaaitijd. Als je nog niet was begonnen: het is nu een goede tijd om te zaaien.

Arno