Hi,

Ik weet geen goede vertaling voor ‘massive action’. Het dichtste in de buurt komt misschien: Van alles tegelijkertijd doen. Ik geloof dat van alles tegelijkertijd doen bijna een vereiste is voor succes. Maar het merendeel van de mensen doet exact het tegenovergestelde.

Veel mensen laten zich stoppen door elk kiezeltje dat op de weg ligt. Het lijkt alsof ze zoeken naar een redelijk excuus om vertraging op te lopen.

Vroeger had je het computerspelletje ‘Lemmings’. Je had een aantal lemmings en die bleven gewoon rechtdoor lopen. Als er een steile afgrond was, bleven ze nog steeds rechtdoor lopen, hun dood tegemoet. Maar als er een muur was, of een steentje, dan liepen ze er tegenaan, draaiden zich om en liepen dezelfde weg terug.

Zo gaan heel veel mensen met tegenslag om. Ze doen het af met uitspraken als “Tsja, niks aan te doen”. “Het zit ook altijd tegen”. “Ik sta machteloos”. “Mijn handen zijn gebonden”.

Ik heb al eerder in een artikel over time management geschreven dat ik nogal onredelijk ben. Excuses en smoesjes vallen tegenwoordig onder de noemen redelijk.

Toen Hans van Breukhoven in 1 middag zijn hele management team eruit sodemieterde kwam er eentje met de opmerking dat hij ‘onredelijk’ was behandeld. Hetzelfde met de band van de Nederlandse artieste Anouk, die ook in 1 klap eruit gesodemieterd werden.

Even voor de duidelijkheid… Hans en Anouk zijn alebei waarschijnlijk bijzonder onredelijke mensen. Maar ze hadden wel allebei groot gelijk.

Het is tegenwoordig redelijk als je 32 uur per week werkt en beweert dat zoiets full-time is en bijzonder vermoeiend.
Het is tegenwoordig redelijk als je een slaaf van je mobieltje bent en dat #%ding overal oppakt, ook in het restaurant waar ik zit te eten.
Het is tegenwoordig redelijk om luidkeels te roepen dat werkgevers en ondernemers allemaal smerige oplichters en uitbuiters zijn… dat je zelfs je werkgever chanteert (=misdaad) onder de noemer ’staking’, terwijl je elke maand je loonstrookje van 1 van die boeven krijgt.

Dus ik denk dat ik maar lekker onredelijk blijf.

Arno

P.S. 95% van de mensen schaart zich onder de noemer ’redelijk’ . 95% van de mensen wordt ook nooit financieel onafhankelijk.

Als er 1 ding is waar ik maar op blijf hameren is het wel: Kies je doelgroep. Als je een goede, bereikbare, geinteresseerde doelgroep weet te vinden, dan heb je goud in handen.

Waarom zien we zoveel bedrijven met kelderende verkoopprijzen? Waarom zijn discounters zo in opkomst? Omdat er niet fatsoenlijk op doelgroep wordt gesegmenteerd!

In Psychologie Magazine of de Elsevier (ben vergeten welke) las ik een artikel over een rijschoolhoudster. Ik neem aan dat je weet dat er nogal wat concurrentie is bij rijscholen. De ene heeft nog lagere prijzen als de ander. Ook in die markt zijn er een hoop discounters.

Maar deze rijschoolhoudster was slim. Ze had een doelgroep uitgekozen. Een hongerige doelgroep, die nog niet massaal bediend werd. Ze richtte zich op mensen met rij-angst.

Misschien ken je zelf wel iemand die er last van heeft. Iemand die het rijbewijs wel heeft, maar toch niet graag de auto instapt. Omdat ze een ongeluk hebben gehad, of omdat ze gewoon niet zeker zijn van zichzelf. Maar die mensen willen eigenlijk wél leren rijden!

En raad eens wat… de tarieven van de rijscholen die zich hierin specialiseren liggen een stuk hoger als de standaard tarieven! En waarom? Omdat er minder concurrentie is, omdat een meer gespecialiseerde dienst wordt geleverd en omdat het publiek bereid is om er meer voor te betalen.

De rijschoolhouder zit net zo lang in de auto. Hij moet ruwweg dezelfde handelingen doen en met hetzelfde concentratieniveau werken. Er is geen speciale auto voor nodig of dure hulpmiddelen. Alleen kennis en specialisatie.

En ondanks het artikel dat recht voor hun neus staat, zullen nog honderden rijschoolhouders zich deze week beklagen over de tegenvallende marges en de toegenomen concurrentie.

Als je geen fatsoenlijk tarief krijgt, ben je het zelf schuld.