Hi,

Hebben je ouders je weleens gezegd dat ze geen geld op hun rug hadden groeien?

Mijne wel. Ik heb toen gecheckt en het was inderdaad waar. Maar de meeste mensen gebruiken die uitdrukking om te vertellen dat het niet makkelijk is om geld te krijgen. Dat het moeizaam gaat en dat je heel voorzichtig om moet gaan met het weinige dat je hebt.

En dat is niet waar. Want het recept om het te krijgen is nogal simpel. De uitvoering is wat lastiger, maar dat is bij elk recept. Als ik bij zo’n klusprogramma zie hoe ze iets in elkaar draaien of aansluiten is het een fluitje van een cent. Maar laatst probeerde ik zelf een lichtknopje te repareren en ben ik twee keer achter elkaar geëlectrocuteerd. Tenminste, het voelde als electrocutie op dat moment, sommigen zouden het omschrijven als een schokje…

In elk geval. Hier is het recept:

1. Kies een doelgroep

2. Analyseer de behoefte van die doelgroep

3. Bedenk een product/dienst om die behoefte op te lossen

4. Genereer leads met een beperkte selectie adressen

5. Converteer leads in betalende klanten

6. Herhaal op grotere schaal

Dat is het recept dat ik heb gevolgd bij het project waar ik nu mee bezig ben. Ik ga je niet vertellen in welke doelgroep ik bezig ben, maar het werkt best aardig. Met exact dezelfde stappen die ik hierboven heb geschetst.

De kunst is natuurlijk de uitvoering. Als je slim bent koop je mijn Direct Marketing boek, daar schiet je al een heel eind mee op. En hou dit blog in de gaten, want ik ga er meer over vertellen.

Arno

P.S. Ik weet dat ik beloofd had dat je vandaag mijn ’slechtste klantenervaring ooit’ zou lezen. Die komt eraan. Misschien vandaag, misschien morgen.

Als er 1 ding is waar ik maar op blijf hameren is het wel: Kies je doelgroep. Als je een goede, bereikbare, geinteresseerde doelgroep weet te vinden, dan heb je goud in handen.

Waarom zien we zoveel bedrijven met kelderende verkoopprijzen? Waarom zijn discounters zo in opkomst? Omdat er niet fatsoenlijk op doelgroep wordt gesegmenteerd!

In Psychologie Magazine of de Elsevier (ben vergeten welke) las ik een artikel over een rijschoolhoudster. Ik neem aan dat je weet dat er nogal wat concurrentie is bij rijscholen. De ene heeft nog lagere prijzen als de ander. Ook in die markt zijn er een hoop discounters.

Maar deze rijschoolhoudster was slim. Ze had een doelgroep uitgekozen. Een hongerige doelgroep, die nog niet massaal bediend werd. Ze richtte zich op mensen met rij-angst.

Misschien ken je zelf wel iemand die er last van heeft. Iemand die het rijbewijs wel heeft, maar toch niet graag de auto instapt. Omdat ze een ongeluk hebben gehad, of omdat ze gewoon niet zeker zijn van zichzelf. Maar die mensen willen eigenlijk wél leren rijden!

En raad eens wat… de tarieven van de rijscholen die zich hierin specialiseren liggen een stuk hoger als de standaard tarieven! En waarom? Omdat er minder concurrentie is, omdat een meer gespecialiseerde dienst wordt geleverd en omdat het publiek bereid is om er meer voor te betalen.

De rijschoolhouder zit net zo lang in de auto. Hij moet ruwweg dezelfde handelingen doen en met hetzelfde concentratieniveau werken. Er is geen speciale auto voor nodig of dure hulpmiddelen. Alleen kennis en specialisatie.

En ondanks het artikel dat recht voor hun neus staat, zullen nog honderden rijschoolhouders zich deze week beklagen over de tegenvallende marges en de toegenomen concurrentie.

Als je geen fatsoenlijk tarief krijgt, ben je het zelf schuld.