Hi,

3 mensen in mijn omgeving hebben me gevraagd waarom ik nog geen blogpost over de Amerikaanse verkiezingen heb gemaakt. Dus ik zal bij deze mijn mening geven.

Ik ben abonnee van de Veronica gids. In de gids hadden ze een paar keer wat artikeltjes over de Amerikaanse verkiezingen. Iedereen die ze interviewden (geen uitzondering) was voor Obama. Op elke nieuwsuitzending die je ziet wordt erin gewreven dat iedereen voor Obama is. In de Telegraaf las ik dat er 19 journalisten van de publieke omroep waren afgevaardigd naar de Democratische conventie. 1 journalist was afgevaardigd naar de Republikeinse conventie.

Elke beroemdheid die je ziet is voor Obama. Madonna gilt als een viswijf dat Sarah Palin niet naar haar concert mag komen en zelfs Oprah is fan van Obama.

De media schildert Obama af als een zwarte wedergekeerde Messiah en McCain als een nieuwe Bush.

In werkelijkheid viel er weinig te kiezen voor de Amerikanen. Het hele buitenlandse beleid was bij McCain niet bijzonder anders als bij Obama. Als ik moest kiezen tussen de 2 kandidaten werd het McCain. Niet omdat hij alles weer goed zou maken, niet vanwege verkiezingsslogans en zelfs niet omdat Schwarzenegger zich voor McCain heeft uitgesproken.

Ik zou niet voor Obama kiezen omdat hij een socialist is. Hij heeft herhaaldelijk aangegeven dat hij belastingen voor ‘rijken’ wil verhogen en dat hij dat geld aan ‘armen’ wil geven. Dit klinkt leuk, maar in werkelijkheid is het niet mogelijk. Het valt goed bij de massa, maar die krijgen de hardste klappen door dat soort onnozel economisch beleid.

Hier een simpel voorbeeld. De belasting gaat omhoog voor grote bedrijven en grootverdieners. Een bedrijf heeft nu meer lasten (vanwege de extra belasting). Het bedrijf zal daardoor in kosten moeten snijden en bezuinigen. Hier zijn een aantal mogelijkheden voor. Je kunt personeel eruit werken. Je kunt werkzaamheden verplaatsen naar lage lonen landen. Je kunt je producten duurder maken zodat je meer winst hebt per transactie.  

Wat hebben die drie dingen gemeen? Ze raken de ‘gewone arbeider’ waar de socialisten zich zogenaamd voor inzetten het hardst. Als je ontslagen wordt heb je geen inkomen meer. Als je baan wegvalt door verplaatsing naar lage lonen landen heb je geen inkomen meer. En als prijzen omhoog gaan heeft de ‘gewone arbeider’ er veel meer last van als rijken.

Als je dat extra belastinggeld nou direct door zou storten naar ‘arme mensen’, dan viel de schade misschien wel mee. Maar 95% blijft plakken bij de regering tussen alle ambtelijke, bureaucratische apparaten.

Je kunt grote bedrijven niet extra belasten om meer geld te maken voor de armen. Een groot bedrijf of een rijk persoon heeft altijd meer mogelijkheden om belasting te vermijden als een klein bedrijf of een arm persoon.

Maar wat gebeurt als je belasting verlaagt? Een bedrijf heeft nu meer ruimte om te investeren. Ze zullen proberen te groeien en nieuwe afzetmarkten zoeken. Ze zullen meer personeel moeten aannemen. Door meer productie kunnen prijzen van producten omlaag.

Hetzelfde geld trouwens voor het ontslagrecht. Hoe makkelijker je het maakt om afscheid te nemen van personeel, hoe meer mensen een vast contract krijgen. Als de vakbonden hun zin zouden krijgen met hun eeuwige eisen, werkt het de werkloosheid en verplaatsing van banen naar het buitenland alleen maar in de hand.

Belasting verhogen voor ‘rijke mensen’ raakt de gewone arbeider het ergst. Van belastingverlagingen profiteert de gewone arbeider. Daarom is Obama met al z’n herverdelingsplannen geen goed nieuws voor de Amerikaanse economie en alle ‘gewone arbeiders’.

Arno

P.S. Voordat je me begint te bestoken met alle zondes van McCain en alle goede daden van Obama… het zijn allebei boeven. Dat zijn politici altijd. Het is alleen jammer dat de minst geschikte boef nu gewonnen heeft.