Hi,

Deze post maakt ongetwijfeld een aantal mensen boos, maar het moet maar. Als ik aan één beroepsgroep een hekel heb is het advocaten. Hier is waarom:

- Een advocaat gebruikt altijd 400 woorden waar 10 woorden genoeg zijn.

- Onder het mom van ‘vrijheid van meningsuiting’ kan iedereen jou (met behulp van een advocaat) van alles beschuldigen.

- Ook al win je een zaak omdat de tegenpartij overduidelijk ongelijk heeft, meestal verlies je alsnog omdat je jouw advocaat moet betalen.

In de blogpost die ik schreef over ‘het gemiddelde nederlandse gezin’, zei ik iets over de zaak van de vrouw die de Postcodeloterij aanklaagde. Kort samengevat: ze had geen lot gekocht, de straatprijs viel, zij had niet gewonnen en dat vond ze niet eerlijk.

God zij dank heeft ze verloren, (hier een artikel over de uitspraak) anders was er een hele vernietigende zwerm van advocaten geweest die hongerig claims indienden van mensen die ook niet hadden gewonnen. Maar hoe kan het zijn dat er een advocaat bestaat die deze vrouw wil vertegenwoordigen? Omdat er veel te halen is als ze door een gril van het lot zouden winnen.

In de film ‘Wall Street’ kaffert de vader van Charlie Sheen zijn zoon uit. De vader werkt op een fabriek, Charlie Sheen is de snelle Wall Street jongen die bakken met geld binnenbrengt. Zijn vader verwijt hem dat hij met zijn werk op de beurs ‘parasiteert‘ en dat hij ‘niks produceert’. Het is een mooie monoloog en het is ook de exacte beschrijving van de rol van een gemiddelde advocaat.  Parasiteren en niks produceren.

Een eerlijk proces voor iedereen? Prima. Maar nu is het hele systeem zo pervers en verknipt dat je beter een meisje in zee kunt dumpen en in de vrouwenhandel kunt stappen dan dat je een parkeerboete niet betaalt.

Arno

P.S. Er zullen vast eerlijke, goede, bekwame advocaten bestaan. Maar ze zijn waarschijnlijk net zo zeldzaam als eerlijke, goede, bekwame politici. En die zijn héél zeldzaam!