Hi,

Ben je weleens met een vliegtuig op vakantie geweest? Voor je opstijgt krijg je een veiligheidsvideo of de stewardessen doen hun standaard verhaaltje over veiligheid. Er wordt ook uitgelegd hoe de zuurstofmaskers werken en wat je moet doen als ze uit het plafond vallen. Hier komt de quizvraag:

Zeggen ze:

A. Als de maskers omlaag vallen, help dan eerst uw medepassagiers met hun maskers alvorens uw eigen masker op te zetten

of

B. Als de maskers omlaag vallen, zet dan eerst uw eigen masker op alvorens uw medepassagiers te helpen

A of B?

Het is B. Waarom? Omdat je niet veel mensen kunt helpen als je de pijp uit gaat vanwege zuurstoftekort. Beter dat je eerst voor jezelf zorgt voordat je andere mensen gaat helpen.

Sommige mensen zouden dat egoïstisch noemen. Maar het is niet egoïstisch, het is logisch. Een tijdje geleden had je de spreuk: “Een beter milieu begint bij jezelf”. Hetzelfde geld voor alles. Een betere maatschappij begint ook bij jezelf. Daarom is er ook niks mis met het streven naar vooruitgang, promotie en rijkdom. Politici, de vakbonden en de media willen je wijs maken dat rijke mensen slecht zijn en dat je ‘tevreden moet zijn met wat je hebt’.

Terwijl streven naar rijkdom juist aangemoedigd zou moeten worden!

Vind je armoede een groot probleem? Zorg dat je rijk wordt en gebruik het geld om er iets aan te doen

Heb je een hekel aan kanker? Zorg dat je rijk wordt en doneer je miljoenen aan kankeronderzoek

Rijkdom biedt veel meer mogelijkheden dan armoede en genoegen nemen met minder. Als je de wereld wilt verbeteren, begin bij jezelf.

Arno

P.S. Er is trouwens niks mis met het steunen van goede doelen tijdens je opmars naar rijkdom. Veel mensen wijzen naar iemand met een dikke beurs en beschuldigen hem van hebzucht en het benadelen van armen. Wees niet één van die mensen.

Hi,

In het nieuws lees je nu weer een heleboel over General Motors. De meest debiele excuses worden bedacht om de fabriek geld te geven en overeind te houden. Gisteren zei een regeringsfunctionaris: “we moeten ze geld geven zodat ze nieuwe machines en gereedschappen kunnen kopen”. Goh. Ik dacht altijd dat een bedrijf daarvoor reserveringen moest doen? Misschien dat ik vanmiddag een e-mail naar onze regering kan schrijven om te vragen waar mijn nieuwe laptop blijft. Het is een tijdje geleden dat ik er een heb aangeschaft.

Het schijnt overigens dat een enorm gedeelte van de GM ellende wordt veroorzaakt door vakbond maatregelen uit de jaren 60. GM heeft zo’n enorme lasten van pensioenen en voorzieningen dat het meer een zorginstelling is dan een autofabriek. Lang leve de Amerikaanse tak van FNV Bondgenoten. (als je lid bent van die club… trek je conclusie)

Nog meer heugelijk nieuws! 20 ‘machtige’ landen kwamen afgelopen week bij elkaar in een topmeeting en beslisten dat de bonussen voor topmensen verboden moesten worden. Balkie was er uiteraard ook, net als de nogal schurkactig uitziende Sarkozy. Van die 2 had ik weinig anders verwacht, maar ik las tot mijn verbazing in de Telegraaf deze quote: “Dit mag als een overwinning voor Nederland beschouwd worden”.

Nee, dit mag als een verlies van vrijheid beschouwd worden. Kijk naar wat er de afgelopen tijd is gebeurd en trek je conclusie. Als bedrijf mag je schijnbaar niet meer beslissen wat je iemand betaalt. Het bedrijf is NIET van de regering. Het is van aandeelhouders of de eigenaars. Als die mensen domme beslissingen willen nemen over beloningen, laat ze dat lekker doen. Wat hebben politici ermee te maken?

Zo worden er nog veel meer slijmerige politieke tentakels naar bedrijven uitgestrekt. Er wordt druk genationaliseerd en de regering maakt zich machtiger en machtiger met het geld van andere mensen. Onder andere dat van jou en mij. Het is tenslotte belastinggeld. En als je nog geloofd in het sprookje dat het ’geleend geld’ is en niet belastinggeld, dan vraag je eens af wie die lening moet gaan terugbetalen… Ik denk niet dat Wouter Bos er privé voor garant staat.

Dus als je toch bezig bent met geld pompen in banken en autofabrieken, waarom neem je dan niet gelijk alles over? Doe het op de SP manier! Gelijke rechten voor iedereen, iedereen hetzelfde. Dan bouw je gewoon 1 auto en die maak je beschikbaar voor alle mensen. 1 merk auto voor iedereen, 1 soort schoenen voor iedereen, 1 merk televisie voor iedereen. Allemaal van de regering. Iedereen krijgt hetzelfde, iedereen blij. Toch? 

In Oost Duitsland en de Sovjet Unie werkte dat systeem toch ook geweldig?

Hopelijk kunnen we niet over 20 jaar terugkijken op deze zogenaamde ‘crisis’ als het keerpunt waarop communisme weer zijn lelijke kop opstak. Maar het begint er in elk geval wel weer op te lijken.

Arno

Hi,

Een jaar of 6-7 geleden had je op Discovery Channel een serie documentaires met de naam ‘Keerpunten’. Het ging over gebeurtenissen die de geschiedenis voor altijd veranderden. De dood van de Chinese keizer die maandenlang nog door het land werd gedragen, de opkomst van Adolf Hitler, veroveringen van Alexander de Grote… dat soort dingen.

Dat zijn de keerpunten die makkelijk aan te wijzen zijn omdat ze in het verleden liggen. Maar in het dagelijks leven gebeuren er voortdurend dat soort dingen. Je kunt alleen pas achteraf zeggen wat de keerpunten waren. Als je voor de eerste keer meemaakt dat een collega ontslagen wordt, dan zie je achteraf pas de signalen voor zijn/haar ontslag. Als je een bedrijf begint zie je pas achteraf het moment waarop het allemaal beter is gegaan. Als je uit een samenwerking wilt zie je pas achteraf alle haken en ogen die daaraan vastzitten.

Afgelopen zaterdag speelde ik een wedstrijd waarin we de eerste helft dik voor stonden en magnifiek speelden. De tweede helft verliep ronduit rampzalig en we verloren alsnog. Er is dus iets gebeurd in de tweede helft dat niet in de eerste helft is gebeurd. Het vervelende is alleen… ik weet niet wat dat was. Na de wedstrijd worden er altijd allerlei oorzaken aangewezen, maar in mijn ervaring is het altijd één ding, één factor die 80% van de ellende voor zijn rekening neemt. Alle andere dingen die dan worden aangewezen zijn alleen maar versnellers of bijkomstigheden. Dat zijn de dingen die 20% van de ellende veroorzaken.

Als je die ene 80% factor wél weet te vinden, dan is de beloning enorm. Als ik een Direct Mail actie doe en ik vind die éne kop, of die ene zin, dan kan het zijn dat een mailing opeens 50%-500% winstgevender wordt. Toen ik één bepaalde time management techniek leerde, kreeg ik opeens 2 uur extra tijd per dag. Alle andere dingen zorgden voor 5 minuten hier of 10 minuten daar. Maar die ene techniek levert me elke dag 2 uur op. De 80% factor.

Hij bestaat in alles. Als je nu niet blij bent met je resultaten dan is het de kunst om die 80% factor te vinden. Om net zo lang over je situatie na te denken tot je hem hebt gevonden en dan vervolgens te testen of je gelijk had. Het is niet makkelijk, maar het is wel de moeite waard.

Arno

Hi,

Vanmorgen pakte ik de krant op en zag tot mijn vreugde dat minister Vogelaar eruit is gekegeld. Ik heb het op deze blog vaker gehad over het afschuiven van verantwoordelijkheid. Zij was een lichtend voorbeeld van de kunst van het afschuiven. Zelfs nu gaat ze nog door:

“ik herken mij niet in de kritiek”

Ik zag een aflevering van (volgens mij) Pauw en Witteman waar zij in zat. Ze hadden het over de ms Rotterdam, dat oude cruiseschip waar 200 miljoen euro in was gegaan.

Ja. 200.000.000 euro.

Haar reactie was zoals gewoonlijk nogal warrig en onsamenhangend, maar het kwam erop neer dat ‘het er een beetje in geslopen was’.

Ik zei tegen Chantal: “Ja, kan gebeuren. 200 miljoen zie je inderdaad al gauw over het hoofd.”

Stel je voor: je hebt een bedrijf. Voor dat bedrijf heb je geld ingezameld van afzonderlijke mensen. Op een gegeven moment komt uit dat het geld verdwenen is, op is, of niet fatsoenlijk geïnvesteerd. Wat gebeurt er in de maatschappij met dat soort mensen? 1 van 2 dingen:

1. Als je ’verkeerde’ investeerders hebt, dan wordt je doodgeschoten

2. Als je ‘gewone’ investeerders hebt beland je achter de tralies. Zie hoofdstuk Palm Invest.

Maar… in de politiek mag je blijven zitten. Want het is maar belastinggeld. En fouten maken gebeurt iedereen.

Misschien is het een idee om ministers voortaan 1% van hun budgetoverschrijdingen in rekening te brengen. Even voor de duidelijkheid, dat moeten ze dan betalen met hun geld. Niet met mijn (belasting)geld.

1% van 200 miljoen is nog steeds 2 miljoen.

Wilders typeerde haar eens treffend als ‘knettergek’. Hij is niet altijd de meest praktische man, maar op dat moment had hij het wel bij het rechte eind.

Hopelijk gaan er meer mensen voor de bijl die hardnekkig hun gebrek aan vaardigheid op iemand anders afwentelen.

Arno

P.S. Achter de tralies mag ook wat mij betreft. Laten we Schiermonnikoog ombouwen in een grote witte-boorden gevangenis, scheelt iedereen een hoop geld.

Hi,

Deze post maakt ongetwijfeld een aantal mensen boos, maar het moet maar. Als ik aan één beroepsgroep een hekel heb is het advocaten. Hier is waarom:

- Een advocaat gebruikt altijd 400 woorden waar 10 woorden genoeg zijn.

- Onder het mom van ‘vrijheid van meningsuiting’ kan iedereen jou (met behulp van een advocaat) van alles beschuldigen.

- Ook al win je een zaak omdat de tegenpartij overduidelijk ongelijk heeft, meestal verlies je alsnog omdat je jouw advocaat moet betalen.

In de blogpost die ik schreef over ‘het gemiddelde nederlandse gezin’, zei ik iets over de zaak van de vrouw die de Postcodeloterij aanklaagde. Kort samengevat: ze had geen lot gekocht, de straatprijs viel, zij had niet gewonnen en dat vond ze niet eerlijk.

God zij dank heeft ze verloren, (hier een artikel over de uitspraak) anders was er een hele vernietigende zwerm van advocaten geweest die hongerig claims indienden van mensen die ook niet hadden gewonnen. Maar hoe kan het zijn dat er een advocaat bestaat die deze vrouw wil vertegenwoordigen? Omdat er veel te halen is als ze door een gril van het lot zouden winnen.

In de film ‘Wall Street’ kaffert de vader van Charlie Sheen zijn zoon uit. De vader werkt op een fabriek, Charlie Sheen is de snelle Wall Street jongen die bakken met geld binnenbrengt. Zijn vader verwijt hem dat hij met zijn werk op de beurs ‘parasiteert‘ en dat hij ‘niks produceert’. Het is een mooie monoloog en het is ook de exacte beschrijving van de rol van een gemiddelde advocaat.  Parasiteren en niks produceren.

Een eerlijk proces voor iedereen? Prima. Maar nu is het hele systeem zo pervers en verknipt dat je beter een meisje in zee kunt dumpen en in de vrouwenhandel kunt stappen dan dat je een parkeerboete niet betaalt.

Arno

P.S. Er zullen vast eerlijke, goede, bekwame advocaten bestaan. Maar ze zijn waarschijnlijk net zo zeldzaam als eerlijke, goede, bekwame politici. En die zijn héél zeldzaam!

Hi,

3 mensen in mijn omgeving hebben me gevraagd waarom ik nog geen blogpost over de Amerikaanse verkiezingen heb gemaakt. Dus ik zal bij deze mijn mening geven.

Ik ben abonnee van de Veronica gids. In de gids hadden ze een paar keer wat artikeltjes over de Amerikaanse verkiezingen. Iedereen die ze interviewden (geen uitzondering) was voor Obama. Op elke nieuwsuitzending die je ziet wordt erin gewreven dat iedereen voor Obama is. In de Telegraaf las ik dat er 19 journalisten van de publieke omroep waren afgevaardigd naar de Democratische conventie. 1 journalist was afgevaardigd naar de Republikeinse conventie.

Elke beroemdheid die je ziet is voor Obama. Madonna gilt als een viswijf dat Sarah Palin niet naar haar concert mag komen en zelfs Oprah is fan van Obama.

De media schildert Obama af als een zwarte wedergekeerde Messiah en McCain als een nieuwe Bush.

In werkelijkheid viel er weinig te kiezen voor de Amerikanen. Het hele buitenlandse beleid was bij McCain niet bijzonder anders als bij Obama. Als ik moest kiezen tussen de 2 kandidaten werd het McCain. Niet omdat hij alles weer goed zou maken, niet vanwege verkiezingsslogans en zelfs niet omdat Schwarzenegger zich voor McCain heeft uitgesproken.

Ik zou niet voor Obama kiezen omdat hij een socialist is. Hij heeft herhaaldelijk aangegeven dat hij belastingen voor ‘rijken’ wil verhogen en dat hij dat geld aan ‘armen’ wil geven. Dit klinkt leuk, maar in werkelijkheid is het niet mogelijk. Het valt goed bij de massa, maar die krijgen de hardste klappen door dat soort onnozel economisch beleid.

Hier een simpel voorbeeld. De belasting gaat omhoog voor grote bedrijven en grootverdieners. Een bedrijf heeft nu meer lasten (vanwege de extra belasting). Het bedrijf zal daardoor in kosten moeten snijden en bezuinigen. Hier zijn een aantal mogelijkheden voor. Je kunt personeel eruit werken. Je kunt werkzaamheden verplaatsen naar lage lonen landen. Je kunt je producten duurder maken zodat je meer winst hebt per transactie.  

Wat hebben die drie dingen gemeen? Ze raken de ‘gewone arbeider’ waar de socialisten zich zogenaamd voor inzetten het hardst. Als je ontslagen wordt heb je geen inkomen meer. Als je baan wegvalt door verplaatsing naar lage lonen landen heb je geen inkomen meer. En als prijzen omhoog gaan heeft de ‘gewone arbeider’ er veel meer last van als rijken.

Als je dat extra belastinggeld nou direct door zou storten naar ‘arme mensen’, dan viel de schade misschien wel mee. Maar 95% blijft plakken bij de regering tussen alle ambtelijke, bureaucratische apparaten.

Je kunt grote bedrijven niet extra belasten om meer geld te maken voor de armen. Een groot bedrijf of een rijk persoon heeft altijd meer mogelijkheden om belasting te vermijden als een klein bedrijf of een arm persoon.

Maar wat gebeurt als je belasting verlaagt? Een bedrijf heeft nu meer ruimte om te investeren. Ze zullen proberen te groeien en nieuwe afzetmarkten zoeken. Ze zullen meer personeel moeten aannemen. Door meer productie kunnen prijzen van producten omlaag.

Hetzelfde geld trouwens voor het ontslagrecht. Hoe makkelijker je het maakt om afscheid te nemen van personeel, hoe meer mensen een vast contract krijgen. Als de vakbonden hun zin zouden krijgen met hun eeuwige eisen, werkt het de werkloosheid en verplaatsing van banen naar het buitenland alleen maar in de hand.

Belasting verhogen voor ‘rijke mensen’ raakt de gewone arbeider het ergst. Van belastingverlagingen profiteert de gewone arbeider. Daarom is Obama met al z’n herverdelingsplannen geen goed nieuws voor de Amerikaanse economie en alle ‘gewone arbeiders’.

Arno

P.S. Voordat je me begint te bestoken met alle zondes van McCain en alle goede daden van Obama… het zijn allebei boeven. Dat zijn politici altijd. Het is alleen jammer dat de minst geschikte boef nu gewonnen heeft.

Hi,

Als je mijn blog regelmatig leest weet je wat voor een hekel ik heb aan bouwmarkten en doe-het-zelf winkels. Niks tegen doe-het-zelvers hoor, ik ben zelfs jaloers op mensen die met hun handen kunnen maken wat hun ogen zien, maar bouwmarkten zijn gewoon niks voor mij. Waarschijnlijk omdat ik voortdurend wordt herinnerd aan allerlei dingen die ik niet kan (ik kan nog geen gat in de muur boren).

Na vele weken is het Chantal toch gelukt om me naar een bouwmarkt te krijgen. We moesten nieuwe rolgordijnen hebben. Het was me 3x gelukt met verschillende smoezen om het uit te stellen, maar deze keer ging het er echt van komen. Chantal’s werk ligt in de buurt van een Karwei, dus we gingen naar de Karwei.

De rolgordijnen waren gauw gevonden en uitgezocht. We rekenden af en waren in een mum van tijd weer op weg naar huis. Zelfs ik moest toegeven dat het niet zo erg was als ik verwacht had.

Thuis aangekomen bleek dat 1 van de rolgordijnen een fabrieksfout had. Het gootje waar iets ingeschoven moest worden was niet vastgenaaid en bij de andere rolgordijnen was dit wel zo. Dus… we moesten terug naar de Karwei. Ik pak het rolgordijn, met alle onderdelen en koordjes etc., prop het in de auto en sta klaar om te vertrekken. Chantal vraagt nog:

“moeten we die plastic koker waar het in zat niet meenemen?”

Enigszins chagrijnig antwoord ik “Nee, natuurlijk niet. Die is toch al kapot en wat moeten ze daar nou nog mee?”

Na 15 minuten rijden komen we bij de Karwei. Chantal is nog chagrijniger als ik, dus ik neem het woord en leg de klantenservice medewerkster uit dat er een fabrieksfout is. Binnen een halve seconde nadat ik uitgepraat ben zegt ze: “dat kunnen we zo niet terugnemen”. Mijn bloeddruk stijgt. Ik zeg: “Het product functioneert niet zoals het moet. Ik wil het omruilen voor een product dat geen fabrieksfout heeft”.
Ze gaat een collega halen. Haar collega kijkt ons eerst misprijzend aan en spuugt dan bijna uit: “Nee, dat gaan we zo echt niet terugnemen”. De woorden zijn al agressie-bevorderend, maar ze zegt het ook nog op zo’n toon van: Onnozele klant, waar haal je het lef vandaan om dit terug te komen brengen?

Nadat Chantal ongeveer hetzelfde heeft gezegd als ik (in iets fellere bewoordingen), blijkt dat we de plastic koker toch echt erbij moeten hebben. We geven aan dat die plastic koker waardeloos is, want die hebben we moeten openknippen om het rolgordijn eruit te halen. Waarop de ‘klantenservice’ dame de winkel inloopt om triomfantelijk te laten zien dat je de plastic koker niet per sé hoeft te beschadigen. Het komt erop neer dat de bon, het product, en de onderdelen niet genoeg zijn om te ruilen. Ze hebben ook nog de kapot geknipte verpakking nodig.

Na nog wat meer bekvechten besluiten we om de rotzooi op de balie te laten liggen en die onnozele koker te halen. Een kwartier heen en weer een kwartier terug. De twee ‘klantenservice’ dames zijn niet meer in zicht als we binnenkomen. Ze zijn waarschijnlijk tijdig gevlucht voor onze komst. Er staat nu een manager bij de balie die zijn excuses aanbied voor het ongemak. Als hij de overblijfselen van de koker krijgt zegt hij: “ga het rolgordijn maar pakken en dan zie ik je weer bij de kassa”.

Mocht je niet hebben opgelet, toen ze ons wilden laten zien hoe dom we waren omdat we de plastic koker hadden opengeknipt, gingen ze zelf een rolgordijn uit de schappen halen. Toen we aan al hun debiele vereisten hadden voldaan, mochten we het zelf gaan halen.

Uiteindelijk is het wel gelukt. De rolgrodijnen hangen nu. Maar het is de laatste keer in mijn leven dat ik voet zet in een Karwei. Ik weet dat de medewerkers zich aan de regeltjes moeten houden. Maar dat betekent niet dat je moet proberen om mij als klant een schuldgevoel aan te praten omdat ik een kapot product kom ruilen.

Arno

P.S. Als je een groter bedrijf hebt en je denkt dat dit soort dingen niet gebeuren bij jou… dan heb je het verkeerd. Mystery shoppen is voor veel bedrijfseigenaren een grote schok.

Hi,

De laatste tijd zie je overal waar je kijkt de Amerikaanse verkiezingen. Obama is voor de media duidelijk de nieuwe held en hij gaat het allemaal goed maken.

1 van de boodschappen die je elke keer weer terughoort is:

“Het is niet normaal dat er mensen op straat leven, dat er mensen arm zijn en dat er mensen zonder verzekering zijn in het rijkste land ter wereld”.

Die doet het altijd goed bij verkiezingen. Want vanaf onze jeugd hebben we geleerd dat we eigenlijk allemaal gelijk zijn en dat er geen verschil tussen rijk en arm zou moeten zijn.

Ik vind ook dat iedereen rijk moet zijn. Ik vind trouwens ook dat iedereen knap zou moeten zijn en dat iedereen een meter hoog zou moeten kunnen springen zoals Michael Jordan.

Het is alleen onwaarschijnlijk dat al die dingen ooit uitkomen. Sommige mensen zullen nou eenmaal altijd rijker zijn dan anderen, knapper zijn dan anderen of hoger kunnen springen dan anderen. Dat is de realiteit. Dat wil trouwens niet automatisch zeggen dat je op de plaats moet blijven waar je nu bent.

Als je traint kun je leren om hoger te springen. Misschien geen wereldrecord, maar je komt wel hoger.
Als je jezelf verzorgt zie je er beter uit. Misschien geen sexsymbool, maar beter als de meesten.
En als je de moeite neemt om je te verdiepen in rijkdom en geld verdienen, dan kun je rijker worden als anderen. Misschien niet Bill Gates, maar in elk geval rijker als de meesten.

Maar dat is niet de oplossing die de mensen willen horen. Dus politici in het algemeen (Obama is er erg goed in) zeggen niet: “Je moet beter je best doen“. Nee, ze zeggen: “We pakken het geld van die gemene rijke mensen af en geven het aan jou, maar dan moet je eerst op mij stemmen“.

Dus de oplossing voor iemand die hoger springt is NIET dat je harder moet oefenen om hem in te halen. Nee, je huurt een politicus in om zijn achillespees door te snijden, zodat hij niet meer hoger springt, zodat we allemaal gelijk zijn.

Het vervelende is alleen dat de mensen die beter presteren het op een gegeven moment niet pikken en ofwel vertrekken, ofwel maatregelen nemen om zich eronderuit te wurmen. De staatskas moet echter wel gevuld blijven, dus nu wordt de middenklasse belast. Als de middenklasse uitgewrongen is door alle ‘zorgplannen’ en uitkeringen wordt de laagste klasse belast.

Totdat iedereen even arm en ellendig is.

Dat is het vervelende met socialisme. Het is geweldig goed te verkopen, maar als het er eenmaal is blijkt elke keer dat het een grote mislukking is.

Arno

Hi,

Mijn vriendin koopt vaker theelichtjes en geurkaarsjes. Soms lijkt het net alsof de hond ze opeet, want ze verdwijnen in zo’n schrikbarend tempo dat we elke week nieuwe nodig hebben.

In elk geval, gisteren had ze iets nieuws om geur te verspreiden. Het ziet eruit als een combinatie tussen een mini UFO en een hockeymasker. Je steekt het in het stopcontact en hij verspreidt verschillende (prettige) geurtjes. Hij wisselt niet alleen van geur, dat ding doet het ook nog 90 dagen lang.

Los van het bizarre uiterlijk is het dus best een fijn apparaat. En het scheelt heel wat geurkaarsjes. Maar gisterenavond laat schoot me opeens iets te binnen. Ik herinnerde me de reclame die op TV is voor dit apparaat. De reclame is nu nog op TV, dus misschien zie je hem binnenkort voorbij komen.

Ik heb je zojuist gezegd wat de voordelen zijn. Hij doet het 90 dagen, hij verspreidt meerdere geuren én hij is in vergelijking met andere geurdingen goedkoop. 

De TV-reclame gaat over een gezin van… pinguins. Je ziet een stel pinguins rondlopen in een gewoon huis. Ik weet niet wat ze zeggen of doen, want dat kan ik me niet meer herinneren. Meestal ben ik tegen de tijd dat de reclame begint al bezig met vragen als:

Welke onnozele bedenkt nu een reclame met pinguins voor een geurproduct?
Waarom zeggen ze niet wat de voordelen van het product zijn?
Kunnen pinguins eigenlijk wel goed ruiken?

Ik ben er niet achter kunnen komen of pinguins goed ruiken. Het schijnt wel dat sommige pinguin kolonies zo stinken dat ze van 5 kilometer afstand herkenbaar zijn. Dus ze hebben wel zo’n geur UFO nodig.

Het product is er al een tijdje. Nu is het per toeval gekocht, ondanks de reclame. Als ze gewoon hadden gezegd, met een zwart scherm op de achtergrond:

“dit is ons nieuwe product. Het werkt 90 dagen lang, je krijgt afwisselend de heerlijkste geuren in huis en het kost maar X. In vergelijking met het kopen van andere producten bespaart u zich dus X en u heeft nog een betere kwaliteit geur in huis ook. Koop dit product.”

(Ik zeg dat het X kost want ik heb geen idee wat het kost. Het is in elk geval geen vermogen.)

Mijn reclame bespaart in de design kosten (zwart scherm i.p.v. pinguins) en het verkoopt een stuk beter, gegarandeerd.

Arno

Hi,

Bijgaand het bewijs voor 2 van mijn stellingen:

Stelling 1. De Jim Rohn quote: “Arme mensen hebben een grote televisie, rijke mensen een grote bibliotheek”

Stelling 2. “SP’ers zijn tegen mensen die iets toevoegen aan de maatschappij en voor mensen die niks toevoegen aan de maatschappij”

http://www.telegraaf.nl/overgeld/nieuws_overgeld/2242308/__Minima_hebben_recht_op_flatscreen__.html?p=30,1

Arno