Lessen van Betty Bovens en Notis

Hi,

Vandaag kreeg ik de Kamerkrant binnen. Even een snelle time-management tip: Ik ga met alle magazines, krantjes en reclamemateriaal leesmateriaal op dezelfde manier om. Ik scheur eruit wat interessant is en gooi de rest weg.

Bespaart je een hoop leeswerk.

In de Kamerkrant van deze regio staat Betty Bovens van Notis. Een automatiseringsbedrijf dat zich toelegt op de doelgroep: notarissen.

Er staan een hoop lessen in het artikel, als je oplet. Er worden nogal wat vooroordelen ontkracht. Hier komen er een paar:

Betty kan niet programmeren. (VOOROORDEEL: je moet programmeur/nerd zijn om een automatiseringsbedrijf te beginnen)

Betty is een vrouw (VOOROORDEEL: automatisering is een mannenwereld)

Betty richt zich op een doelgroep met een grootte van 800 (VOOROORDEEL: je moet proberen IEDEREEN aan te spreken met je product/dienst)

Misschien wel de belangrijkste les uit het artikel; richt je op een doelgroep. Notis heeft niet alle bedrijven in Nederland als doelgroep, maar een bijzonder specifieke nis van de markt. Ze gaan geen kilometer breed met hun producten en diensten, maar wel een kilometer diep.

Bovendien zijn ze al bezig met hun volgende ideeën. Want als je 1 doelgroep succesvol hebt benaderd, kun je dat trucje weer herhalen.

Arno

P.S. Doelgroep segmentatie is het minst begrepen onderdeel in marketing. Als je de makkelijkste/beste maneir wilt weten, lees mijn Direct Marketing Boek.

P.P.S. Je kunt het artikel vast wel ergens vinden. Als je ergens een hyperlink vandaan kunt halen hoor ik het graag.

Stem of voeg toe aanUitleg over het gebruik van deze icons :  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner

Tags: , , , ,

One Response to “Lessen van Betty Bovens en Notis”

  1. Silent Waters Says:

    Het wordt tijd dat tegen mevrouw Bovens eens een stevig tegengeluid wordt gelanceerd. Als één van haar vele voormalige werknemers richt ik dit schrijven aan eenieder die erover denkt om een functie bij haar bedrijf te gaan aanvaarden. Voor uw eigen ontwikkeling (tenzij u denkt dat vrijwillig te aanvaarden negatieve ervaringen ook leerzaam zijn) en voor uw eigen gemoedsrust zeg ik: doe-dit-niet!

    Het mag gezegd dat mevrouw Bovens naar de buitenwereld een goed charme-offensief in stand weet te houden. Als werknemer aldaar vertel ik inmiddels met velen voor en na mij een ander verhaal.Het valt op dat per maand bij dit bedrijf een zeker quotum wordt gehaald in ontslagen dan wel vertrekkende werknemers. Zoals hierboven wordt aangeraden met literatuur om te gaan, gaat mevrouw Bovens met haar werknemers om. Zij haalt eruit wat erin zit en na groeiende frustratie omtrent haar volstrekt doelloze en iedere week opnieuw in een andere richting zwalkende personeels”beleid” vertrekt de eerstvolgende medewerker alweer.

    Ik zeg dit niet uit frustratie maar vanwege gestaafde ervaringen. Bovendien weet mevr. Bovens altijd een gevoel op deze werknemers over te brengen dat zij en niet zijzelf het fout hebben ten aanzien van constructieve inbreng voor het bedrijf. “L’état, c’est moi” is iets dat zeker voor haar op gaat met betrekking tot leiden van het bedrijf. Het “vreemde” is dat het personeel steeds op haar best is als zij op haar zoveelste vakantie van het jaar is vertrokken. Na terugkeer begint de malaise zonder uitzondering van voren af aan.

    Einde bericht, iedere vertrokken werknemer weet waarover ik het heb.

Leave a Reply