Gisteravond had ik een etentje bij een wok restaurant met mijn handbalteam. Een wok restaurant is de enige plek waar garnalen en biefstuk hetzelfde smaken. Tenzij je de scherpste saus neemt, dan proef je helemaal niks meer.

Op een gegeven moment kwam het gesprek op fooien. Ik pleitte ervoor dat we € 26 fooi zouden geven. De rekening zou ergens richting de € 250 gaan. Normaal geef ik 15%-20% fooi, als de bediening fatsoenlijk is. € 26 vond ik dus al aan de lage kant, maar vooruit.

Een teamgenoot zei dat ik ‘knettergek’ was en dat € 5 ruim voldoende fooi was. Hij gaf nooit meer dan dat.

Ik weet uiteindelijk niet wat er aan fooi is betaald, iemand anders zamelde het geld in. Maakt ook niet veel uit voor het idee hierachter. Ik geef 15%-20% fooi vanwege 2 redenen:

1. Ik wordt altijd supergoed behandeld als ik ergens terugkom waar ik eerder ben geweest

2. Het is goed voor mijn bankrekening

Dat eerste punt zal duidelijk zijn. Ik vind het prettig als de serveerster ons goed behandeld en attent is. Ik vind het ook leuk als personeel in een restaurant me herkent en als ik de beste tafel krijg.

Het tweede punt lijkt onlogisch. Ik heb al eerder geschreven over geld aantrekken en dit is weer één van de principes die hieraan bijdraagt. Hoe meer geld je in de economie pompt, zonder de directe verwachting iets terug te krijgen, hoe meer geld er terug naar jou vloeit.

Je wiskunde leraar zou zeggen dat zoiets niet logisch is, maar die arme man verdient ook niet zoveel. Die mensen gaan de straat op met megafoons en spandoeken om voor 2,5% meer salaris te demonstreren. Terwijl je jezelf gewoon een salarisverhoging kunt geven door grotere fooien te geven!

Arno

P.S. Als je het je ‘niet kunt veroorloven’ om fooi te geven, dan moet je thuis gaan eten.

Het is 2 januari. Binnen nu en een week is 80% van de bevolking alweer van goede voornemens afgestapt. Voornemens om te stoppen met roken, gewicht te verliezen en blijvend afvallen, meer te sporten etc. worden massaal geuit, maar na een week is het enthousiasme er alweer uit.

Het probleem met de meeste goede voornemens is dat er maar 1 meetmoment per jaar is. Er is dus een risico dat je volgend jaar weer met je sterretjes in de hand naar het vuurwerk staat te kijken en opnieuw dezelfde goede voornemens hebt. Omdat het te makkelijk is om allemaal te laten verslonzen als je maar 1 keer per jaar kijkt hoe je het doet.

1 keer per maand is al beter, maar niet genoeg. 1 keer per week komt meer in de richting. Als je echt serieus bent is 1 keer per dag een goede richtlijn.

Gewicht verliezen, afvallen, afslanken is niet zo moeilijk. Ik heb er volgens mij nog niet over geschreven op dit blog, maar in de maanden september en oktober ben ik in totaal 7,5 kilo verloren. Van 87,5 naar 80 kilo. Ik wilde op 80 kilo uitkomen want met dat gewicht voel ik me fit. Begin september nam ik de beslissing om bij 80 kilo uit te komen en 2 maanden later was het zo.

Was het omdat ik zo’n ijzeren wilskracht heb? Omdat ik zo’n briljant oefenprogramma had samengesteld? Nee. Het kwam omdat ik elke dag de moeite nam om te meten hoe ver ik was. Niet met de weegschaal, want die kan nog weleens bedriegen van dag tot dag. Maar met de activiteiten van elke dag. Ik wist dat ik gewicht kon verliezen als ik een dieet aanhield waarbij ik weinig koolhydraten at en veel proteinen. Vet (mits niet verzadigd) maakte niet zoveel uit. Van vet word je niet vet, in tegenstelling tot wat de meeste mensen denken.

Op het einde van elke dag ging ik dus na wat ik gegeten had. Simpel. 1 keer per week mocht ik eten wat ik maar wilde, de andere 6 dagen hield ik me aan het plan.

En 2 maanden later was ik er. Inmiddels eet ik weer minder gereguleerd, maar nog steeds normaal. Het gewicht komt er niet aan opnieuw aan omdat ik niet op één of ander crash dieet ben gegaan. Ik heb het voedingspatroon gewoon aangepast en ben nu iets minder streng. Met de nadruk op iets. Het zogenaamde jojo effect bij diëten ontstaat meestal omdat iemand 2 weken lang op wortels heeft geleefd en vervolgens 4 bakken ijs leeg eet. Nogal logisch.

Wat dit te maken heeft met marketing of politiek incorrecte dingen? Niet zoveel. Maar hou het in gedachten als je een goed voornemen waar wilt maken. Wil je een beter inkomen? Lees een uur per dag in een boek dat je verder helpt en slimmer maakt. Wil je knapper uitzien in zwembroek of bikini? Doe elke dag wat push-ups en sit-ups. Sleutelwoord: elke dag. Lekker makkelijk te meten en je komt elke dag een mini-stapje dichterbij je doel.

Arno

Ik ben een CD-programma aan het luisteren van Jim Rohn, The Art of Exceptional Living. Het is uitstekend.

In de CD’s geeft hij zijn definitie van falen en succes. 

Definitie van falen: Het resultaat van een paar slechte gewoontes, elke dag herhaald.

Definitie van succes: Het resultaat van een paar goede gewoontes, elke dag herhaald.

Hij geeft het voorbeeld van een appel per dag. An apple a day keeps the doctor away. Wat als dat nou waar is? Het is heel makkelijk om een appel te eten elke dag. Het probleem is dat het ook heel makkelijk is om geen appel te eten elke dag. Verschil tussen succes en falen.

Ik lees 2 boeken per week. Als sommige mensen dat horen zeggen ze: “Dat zou ik nooit kunnen”. Als je ze dan zou vragen waarom niet, zouden ze zeggen: “Ik heb een full time baan. Als ik thuis kom moet ik wat eten, wat aandacht aan de kinderen geven en een beetje TV kijken. Tegen de tijd dat ik dat allemaal gedaan heb ben ik kapot. Ik kan niet de halve nacht gaan liggen lezen!”.

Hmmm. Gisteravond voelde ik me plotseling ziek. Het gebeurt helemaal niet vaak, en ik ben er altijd binnen een dag vanaf, maar als het gebeurt is het vervelend. Keelpijn, spierpijn, klam voorhoofd, dat soort dingen. Ik had nog 3 uur werk liggen (het was 7 uur ’s avonds). Ik had alle reden om niks meer te doen…

Maar ik heb nog 1 uur gewerkt aan de allerbelangrijkste dingen. Waarom? Omdat ik weet dat het makkelijk is om NIET te doen.

Het is makkelijk om te zeggen dat je het druk hebt en geen tijd hebt om te lezen. Het is ook makkelijk om 30 minuten de TV uit te zetten, op zolder te gaan zitten en een boek te lezen.

Wat als je een jaar lang elke dag een half uur een boek las over iets waardoor je vooruit kwam in het leven? Boeken over marketing, verkopen, financiële vaardigheden, succes, management. Als je langzaam leest, rond de 200 woorden per minuut, dan zou je ongeveer 30 boeken hebben gelezen na een jaar. Stel je voor wat voor een stapel dat is, 30 boeken. Dat zit na een jaar allemaal in je hoofd.

Je kunt ook Goede Tijden Slechte Tijden kijken. Dan heb je de verhaallijnen van Arnie in je hoofd. Waar heb je meer aan?

Arno

P.S. Als je 2 boeken leest over snellezen (Tony Buzan) heeft er wat dingen over geschreven) dan kun je jouw leessnelheid makkelijk verdubbelen. Ik lees zo’n 1.000 woorden per minuut, na heel wat oefening. Jij kunt hetzelfde of beter.

Ik kwam deze foto nog tegen van één van mijn eerdere uitstapjes naar Las Vegas.

Arno Wingen met Hummer H2

Dit was een gehuurde gele Hummer H2. In tegenstelling tot wat Groenlinks je wil doen geloven, hoef je geen jonge katjes of andere kleine beestjes in de benzinetank te stoppen om hem te laten rijden. Een heleboel benzine is genoeg.

Arno

P.S. Een aantal lezers hebben gevraagd of ik serieus meen dat ik een Hummer zou willen kopen. Het antwoord is: ja! Toegegeven, hij is wat onpraktisch met parkeren, maar dat heb ik er wel voor over.

Ongeveer 2 jaar geleden zat ik bij een makelaarsconventie in Las Vegas, USA. Banken begonnen op dat moment te denken over het oprichten van hun eigen makelaardij diensten. Er was toen geen financiele crisis, geen tsunami en geen neerstortende vliegtuigen, dus de media moesten iets anders hypen. In dit geval kondigden ze de langzame, pijnlijke dood aan van alle makelaars. Ze zouden allemaal verpletterd worden door de machtige banken.

De stemming was dus nogal angstig. De eerste spreker komt op en begint gelijk over de intro van banken in makelaardij. Hij zegt:

“Iedereen is om een of andere onverklaarbare reden bang voor de banken. Laat ze alsjeblieft beginnen in de makelaardij. Met die afschuwelijke, bureaucratische, onnozele structuur kunnen ze alleen maar falen”.

Hij had gelijk. Ook in Nederland hebben banken hun best gedaan om in makelaardij te stappen. Ze hebben nauwelijks impact gehad. Waarom? Omdat het logge instellingen zijn met bureaucraten en criminelen aan het hoofd. En als alles mis gaat is er nog altijd de regering die van jouw en mijn geld de bonussen en beademingsapparatuur financiert.

Op dit moment heb ik een probleem met mijn bank. Niet de Arno bank, maar de Postbank. Nu, na 14 telefoontjes naar de helpdesk en 2 weken wachten is de oplossing nog altijd niet in zicht. Met als resultaat dat enkele duizenden euro’s klaar staan voor ontvangst, maar dat ik er niet aan kan komen. Een erg onprettig gevoel.

Als je in loondienst bent, stel je het dan zo voor: Je hebt deze maand je loonstrookje gekregen met een schermafdruk van de betaalopdracht van je werkgever. Het enige dat je werkgever hoeft te doen is op “OK” duwen. Maar als je jouw baas vraagt om het te doen zegt hij: “nee, je moet eerst 5 werkdagen wachten op nieuwe codes… maar je kunt geen nieuwe codes aanvragen want er is een technisch probleem… dus ik heb eigenlijk geen flauw idee wanneer je geld binnenkomt… dus het enige wat je kunt doen is rustig afwachten… prettige dag nog.”

Tot eind november werkte alles probleemloos en perfect. Ik deed alles met Internet bankieren en het ging allemaal prima. Totdat het plotseling in no-time allemaal naar de knoppen ging.

Hier zijn een aantal van de debiele opmerkingen van klantenservice medewerkers:

- Ik vind u niet in de computer. U bent waarschijnlijk geen klant.

- Ik vind u niet in de computer. U hebt waarschijnlijk geen abonnement voor Internet bankieren.

- Dit is voor ons ook een erg groot probleem. Wij weten niet waar de foutmelding zit, dus wij zitten er mooi mee opgescheept.

Vooral die laatste is een juweeltje. Mijn geld staat vast door hun incompetentie, maar ze draaien het zodanig dat hun problemen groter zijn dan mijn problemen.

Er zit niet echt een les in dit blogartikel. Of het moet zijn dat je als klantenservice medewerker beter niet kunt zeggen: “De computer zegt dat je geen klant bent, dus dan ben je geen klant”. Het is meer een opsteker om je te laten weten dat minister Bos (politicus v/d eeuw in wording) jouw belastinggeld goed heeft geïnvesteerd in banken.

Arno

P.S.  Ok, 1 nuttige tip dan. Het is een goed idee is om 10% van alles wat er op je rekening binnenkomt cash op te nemen en ergens weg te leggen. Als je het cash hebt kunnen de dieven van de belastingdienst of de gemeente of het CJIB er niet aan door hun (illegale) automatische incasso’s. Je bank kan het niet vastzetten met een warrig verhaal over ‘technische problemen’. En je hebt genoeg reserve om het een tijdje uit te zingen als er iets mis gaat met je rekeningen.

P.P.S. Als je bij bovenstaande tip direct begon te zaniken over het feit dat je ‘nu al je rekeningen niet kunt betalen’, laat staan als ik 10% van alles opneem, dan denk ik dat ik je niet meer kan redden. Doe het nou maar, dan zie je vanzelf dat je het ook met 90% haalt.

Chantal, mijn vriendin, vindt Gordon Ramsey een eikel. Als je niet weet over wie ik het heb, het is een TV-kok die veelal bekend is vanwege zijn veelvuldig vloeken.

Gisteren heb ik Ramsey’s autobiografie opnieuw gelezen. Het is een makkelijk leesbaar, goed geschreven boek. Ik vind het een geweldige vent. Veel mensen zeggen: “Als mijn baas me zo behandelde, zou ik het niet accepteren”.

Nee, dat klopt. Als je een kantoorbaan hebt en dossiers moet archiveren dan is er weinig kans dat je baas zo fanatiek is als Ramsey. Maar als je al eens in een keuken hebt gewerkt dan weet je dat het er daar iets anders aan toe gaat.

Voordat ik mijn eerste ‘kantoorbaan’ kreeg heb ik een tijdje in de keuken gewerkt van een Mexicaans restaurant. Beginnen om 11:00, stoppen om 01:30 (geen tikfout), dat soort dingen. Als de bonnen je om de oren vliegen en de boel de shit in dreigt te draaien, dan heb je iemand nodig als Ramsey. Iemand die op zijn manier de leiding op zich neemt. Een keuken is geen democratie, het is een dictatorschap. En zo hoort dat ook.

Hetzelfde gaat trouwens op voor bijna elke teamprestatie. Iemand moet de verantwoordelijkheid op zich nemen als het allemaal naar de kl*te dreigt te gaan.

Dat is nog maar 1 van de redenen dat ik Ramsey geweldig vindt. Hij is een geweldig chef, maar daar zijn er meer van. Veel belangrijker; hij is een geweldige marketeer en goed verkoper. Hij promoot zichzelf voortdurend en is niet bang om sommige mensen voor het hoofd te stoten.

Iemand die dat in Nederland trouwens heel goed doet is Peter R. de Vries. Of je vindt hem geweldig, of je vindt hem een klojo. Er is geen middenweg. En zo hoort het ook.

Een laatste anecdote, om aan te tonen hoe verschrikkelijk Ramsey eigenlijk is als baas. Hij moest, vanwege een zakelijk conflict, zijn eerste restaurant verlaten als chef. Zijn rechterhand was de dag ervoor al ontslagen en nu moest hij ook weg. Hij riep het personeel bij elkaar, vertelde ze dat hij ontslagen werd en dat hij een nieuw restaurant ging openen. Hij bood de mensen de keuze om te blijven waar ze waren (=zekerheid) of om een baan in zijn nieuwe restaurant aan te nemen (=onzekerheid).

Van de 50 man besloten er 46 met hem mee te gaan. Zou het dan toch niet zo’n eikel zijn?

Arno

Aan het begin van dit jaar bezocht ik een conventie in Las Vegas. Tijdens een van de late gesprekken hadden we het over Hummers en andere dure auto’s. Hier in Nederland koop je een leuke H2 voor rond de € 100.000. Nog wat opties erbij en je zit rond de € 120.000.

In Amerika kon je ze voor iets meer als de helft krijgen. Een Amerikaan vroeg hoe dat kwam. Ik vertelde hem over de BPM belasting en hoeveel dat ongeveer was. Nadat hij van die schok bekomen was vertelde ik hem over de BTW. Hij zei:

“Wacht even. Dat kan helemaal niet. Je hebt toch al die BPM belasting betaald?”
“Ja, maar dit is een andere belasting”
“Nee, dat mag niet”
“Jawel, bij ons wel”

Toen kwam de genadeklap. Ik vertelde hem over de ‘bijtelling’ als je een auto zakelijk hebt.

“Moet je dan nog een keer belasting betalen!?”
“Yep”

Ik hoorde van wat andere conventiegangers dat hij het nog eens bij hen had nagevraagd om te kijken of het écht waar was. Zo onvoorstelbaar is het voor buitenstaanders.

Nu we het toch over Hummers hebben, is het jullie ook opgevallen dat het verrekte koud is buiten? Als je over het feit heen kijkt dat Al Gore een film heeft gemaakt met tientallen aantoonbare leugens erin, dan zou je toch verwachten dat we nu tropische temperaturen hadden. Toch zie ik nog geen bavianen rondslingeren, banananbomen omhoogschieten of gesmolten ijskappen over onze dijk heenkomen.

Zou het dan toch grotendeels flauwekul zijn?

Weet je nog wat er met zure regen is gebeurd? Juist ja, het bleek overgehypete flauwekul te zijn.

Ik denk dat ik voor de zekerheid verder spaar voor mijn Hummer. Ze zijn lelijk, onpraktisch, patserig en te duur… maar ze irriteren wel de juiste doelgroep. Dus ik wil hem hebben!

Arno

P.S. Ik ben wel benieuwd wat de volgende milieu-hype gaat zijn. Misschien hondsdolle pinguins? Een neerkomende meteoriet als we niet allemaal meer belasting gaan betalen? De kern van de Aarde die gaat exploderen als we niet minder in het vliegtuig stappen?

Mensen vragen me nog weleens wat ik aan het lezen ben. Op dit moment ben ik “de 48 Wetten van de Macht” aan het herlezen. Best heftig spul, maar een must voor iedereen die iets wil verkopen. Alles aan dat boek is trouwens nogal ‘evil’. De titel, het idee erachter, de schrijfstijl… maar laat je daar niet door afschrikken. Recente bestsellers als ‘hoe word ik een rat’ zijn als het ware aftreksels van dit boekje. Aanrader.

Afgelopen week heb ik drie boeken gelezen. Capo di Capi, over Bernardo Provenzano, beroemde maffiabaas. Maak je geen zorgen, ik lees dat meer recreatief dan om kennis op te doen over georganiseerde misdaad. Ook een boek over Cicero, beroemd Romeins geschiedkundig figuur. En op zakelijk gebied het boek Purple Cow van Seth Godin. Goed marketingboek, fijne schrijfstijl en het punt dat je ‘uniek’ moet zijn is nu belangrijker dan ooit.

Dan, zoals in de titel beloofd, mijn paranoia tip. De kans is vrij groot dat je één of meerdere van onderstaande discussies over recente (debiele) regeringsbeslissingen hebt meegekregen:

- Rookverbod horeca

- Nationalisering banken

- Paddo verbod

- Schaamhaar notities bij kinderen

En dit zijn alleen maar wat dingen die de laatste tijd spelen. De overheid pakt in vrij korte tijd meer macht voor zichzelf, terwijl ze grof inbreuk maken op de rechten van de ‘gewone burger’. En terwijl ze toch bezig zijn geven ze miljarden belastinggeld aan criminelen bankdirecteurs en nationaliseren er lekker op los. Dat is jouw geld dus.

Een volgende stap is het zogenaamd EPD, Elektronisch Patienten Dossier. Je hebt er waarschijnlijk al een brief over gehad. Het wordt voorgesteld als een verstandige maatregel die iedereen tegemoet komt en waar iedereen van profiteert.

Hier is mijn paranoia tip: Dien bezwaar in voor de uitwisseling van jouw gegevens. Als je het formulier niet hebt bewaard, hier is de link: EPD bezwaar.

Als je denkt dat je niks te verbergen hebt, doe het toch. De overheid is zo totaal incompetent in het beschermen van gegevens dat het bijna onvermijdelijk is dat het binnen korte tijd op straat komt te liggen. Hou dit voor jezelf. En maak een gebaar tegen het asociale idee dat elke burger maar automatisch zijn medische privacy moet opgeven tenzij hij/zij bezwaar maakt.

Arno

P.S. Voorbeeld: Als je nu rookt, hoe lang duurt het dan voordat je een extra rookbelasting krijgt opgelegd? Als je nu af en toe een biertje drinkt, hoe lang duurt het voor je een extra bierbelasting krijgt opgelegd? Als je weleens gaat mountainbiken, hoe lang duurt het voordat een zorgverzekering je extra ‘gevarenpremie’ laat betalen? En dat zijn nog de meest onschuldige dingen.

P.P.S. Als je nu bezwaar indient ben je me er later dankbaar voor.

De geest van Ella V. waart nog altijd rond in Den Haag, want vanmorgen las ik een heuglijk bericht in de krant. In Delft worden vijf woningen van (kans)arme gezinnen volledig opgeknapt. Dit om ze een ‘maatschappelijk verantwoord gevoel’ te geven.

Dus ik overweeg nu om ook een kansarme aso te worden! Ik denk dat ik begin door alles hier in huis kort en klein te slaan. Vervolgens maak ik straks een wandeling door de buurt en bewerk een paar autoruitjes met een grote metalen staaf. Als iemand er wat over te zeggen heeft dan zwaait er ook wat voor hem. Ik heb tenslotte geen maatschappelijk verantwoord gevoel en daar kan ik niks aan doen. Daarna drink ik een krat bier leeg tot ik bewusteloos omval. Als ik wakker wordt gemaakt door de politie dan zeg ik tegen ze:

“Luister, je kunt me nu wel arresteren, maar ik ben kansarm. Je kunt me niet vastzetten want ik kan er niks aan doen dat ik een aso ben, het is de schuld van de maatschappij. Bovendien komen ze overmorgen dit hele huis renoveren en ik wil naar die werkende mensen kijken. Ik heb zelf natuurlijk geen werk, ik ben kansarm. Dus geef me mijn kans op een maatschappelijk verantwoord gevoel. Bedankt en nou oprotten”

Vervolgens spuug ik er 1 in zijn gezicht en slof weer naar binnen.

Ik moet toegeven, hoe langer ik erover nadenk, hoe aantrekkelijker het wordt. En het kan geen slechte beslissing zijn, want de overheid steunt het met minimaal € 8.000 per gezin.

Arno

P.S. Het schijnt dat je ook een ‘gezinscoach’ krijgt. Was dat niet de functie van Sjakie bij de Flodders? Als je hem niet meer kunt herinneren, in dit filmpje zie je hem weer terug. Bij 0:08 http://www.youtube.com/watch?v=Nw1zHxw45eQ

P.P.S. Daarnaast krijg ik ook nog een flatscreen van de SP omdat ik ‘daar recht op heb’.

De titel van dit berichtje is een gedeelte van een nummer van Doe Maar. Ik las het in de krant vandaag in een opiniestukje over het boek: “Business Etiquette”.

De man die het opiniestukje schreef vond het een verschrikkelijk boek. Uit het stukje blijkt echter dat het nog niet eens om het boek zelf gaat. Het gaat hem meer om het idee van ‘etiquette’. Dat staat hem tegen. Hij is niet de enige. Ik kan heel wat mensen die het ‘niet eerlijk’ vinden dat mensen zich meteen een beeld over je vormen op basis van wat ze zien. Deze mensen vinden ook altijd dat je ‘gewoon jezelf moet zijn‘.

Als mensen dit zeggen is de kans groot dat ze nog nooit succesvol een product of dienst verkocht hebben. En laat dat nou net de belangrijkste vaardigheid zijn die je kunt hebben. Je verkoopt de hele dag door, want verkopen is niks anders als iemand op ethische wijze beïnvloeden om de juiste keuze te maken.

Ik heb direct aan consumenten verkocht en aan bedrijven. Ik heb één op één verkocht, voor groepen en op papier. En geloof me, er is niks zo dom als denken dat je ‘gewoon jezelf moet zijn‘ in een verkoopsituatie.

Gewoon jezelf zijn is bullshit.

Geitenwollen sokken types zijn de hele dag door zichzelf, met als gevolg dat ze niet serieus genomen worden en op niemand invloed hebben. Denk aan Sjakie uit die films van Flodder. Als je wilt beïnvloeden zul je toch echt de voorbereidingen moeten treffen die nodig zijn.

Als je een dokter bent trek je een witte jas aan. Als je een makelaar bent doe je een stropdas om en leer je hem te knopen. En als je een autoverkoper bent, verbrand dan die combinatie van jeans en een colbertjasje en trek in vredesnaam een kostuum aan. Het hoort bij je werk.

Misschien ben je wel helemaal jezelf als je ’s morgens opstaat en stuk pizza taco met knoflooksaus naar binnen werkt. Maar zorg er dan voor dat je een of meerdere pepermuntjes naar binnen werkt voor je afspraak.

Het nummer van Doe Maar, Pa, geeft etiquette en fatsoen ook een slechte naam. Maar hoe lang je er ook over zeurt dat het allemaal niet eerlijk is, het verandert echt niet. Dus doe er je voordeel mee.

Arno

P.S. Wouter Bos had eerst bijna nooit een stropdas aan. Maar ik heb het idee dat een stropdas zijn dievenkostuum is. Want elke keer als hij weer miljarden belastinggeld aan incompetente bestuurders geeft heeft hij een stropdas om.