Alfa Mannetjes VS Mietjes en Volgers
Thursday, September 24th, 2009
Er is iets vreemds aan de hand. Ik zou het nog net geen samenzwering willen noemen, maar het zit er dicht tegenaan. (ik moet snel typen, voor de zwarte helikopters me weer inhalen J)
Als je vaker met mij praat dan heb ik je vast al eens gezegd dat ik me irriteer aan mietjes in de media. Aan het beeld dat er wordt geschept van mannen.
Voor alle duidelijkheid, als ik het heb over mietjes dan heb ik het over mannen die zich gedragen alsof ze geen ballen hebben. Weekdieren. Voetvegen.
Ik geef je dadelijk een paar voorbeelden.
Het tegenovergestelde van een mietje is een Alfa mannetje. Die term heb je misschien weleens op Animal Planet voorbij horen komen. Het Alfa mannetje is de leider van een groep. Elk dier dat in groepen leeft kent dit fenomeen.
Wij ook.
Genetisch verschillen we ongeveer 1%-4% van een chimpansee. Dat is niet zoveel. (Bij sommige mensen zie je het zelfs nog, en sommigen zitten er wel heel dicht tegen aan).
Ik weet dat je denkt dat wij beschaafder zijn en dat dit al lang niet meer voor ons opgaat. Maar loop elke groepssetting in en je zult zien dat wij ook Alfa mannetjes (en Alfa vrouwtjes) hebben. Let op de groepsdynamiek, wie het meeste praat en naar wie de rest van de groep kijkt. Dan zie je een Alfa in actie.
Dat is overigens ook de reden dat de rijken zo aantrekkelijk zijn voor het andere geslacht. Het is niet eens het geld, het is de autoriteit die geld met zich meebrengt. Geld op zich is niet aantrekkelijk, maar geld dat wordt gebruikt om autoriteit te krijgen, dat brengt lichaamssappen op gang.
Van jongs af aan krijg je aangeleerd dat het ‘niet normaal’ is dat zoiets gebeurt. Elke televisieserie die je ziet, vertelt je dat Alfa gedrag niet acceptabel is.
Alfa gedrag is de kamer bijna ‘overnemen’ als je naar binnenloopt… maar wij leren dat je jezelf moet inhouden bij sociale gelegenheden.
Alfa gedrag is zeggen wat je mening is, zonder blad voor de mond… maar wij leren dat je politiek correct moet zijn.
Alfa gedrag is zelfverzekerd zijn… maar wij leren dat je bescheiden moet zijn
(Let op! Zelfverzekerd is NIET hetzelfde als arrogant. Het grenst er echter wel aan).
Voorbeeld uit de praktijk:
Ik las dat rapper 50 Cents laatst in de discotheek de Zenith was geweest in Venray. Schijnbaar passen er 7.000 man in die discotheek en was het vol. Laten we dus voor het gemak zeggen dat er 3.500 mannen waren en 3.500 vrouwen.
Maar binnen 5 minuten na 50’s optreden stond er een bijna eindeloze RIJ met jonge, mooie vrouwen die bijna met elkaar in de haren hingen, hopend dat ze meneer 50 wat intiemer konden leren kennen.
Er zijn dus 3.500 (hitsige) mannen in een discotheek, maar vrouwen verdringen zich voor eentje in het bijzonder. Waarom is dat?
Antwoord; 50 Cents is een Alfa mannetje.
We kunnen hem niet beschuldigen van bescheiden gedrag. Ook niet van politiek correct zijn trouwens. En de schrijver van het krantenstukje beschuldigde hem er zelfs van dat hij niet al te slim was. Misschien is dat waar en misschien niet, maar het heeft geen fuck ermee te maken.
Ik geef dit voorbeeld, omdat dit iets actueels is. Maar elke sterke leider die je ziet is een Alfa mannetje. President Kennedy is een van de slechtste Amerikaanse presidenten ooit geweest (als je dat onwaarschijnlijk vindt, lees de boeken er maar op na. Bush is er niks bij). Maar iedereen vereert hem nog altijd. Waarom?
Omdat het een Alfa mannetje was. Een leider.
Gisteren was Marco Borsato erop met een interview in Paradiso. Belangrijkste quote: “Ik ben nog nooit weggelopen voor mijn verantwoordelijkheden”.
En dat is iets heel, heel zeldzaams.
Volledige verantwoordelijkheid nemen hoort erbij als je een leider wilt zijn of wilt worden. Hij had kunnen zeggen dat het allemaal de schuld van zijn managers is. Dat hij opgelicht is geworden en dat hij er niks aan kon doen. Hij had kunnen gaan vertellen over de obstakels die er nu op zijn weg komen, over het feit dat hij opnieuw moest beginnen en over het feit dat hij net zo goed kan opgeven omdat het hopeloos is.
Hij had zielig kunnen gaan doen.
Maar hij neemt zijn verantwoordelijkheid.
Gisteren zag ik een klein stukje van de wereld draait door, met Joop van den Ende.
Mathijs van Nieuwkerk vraagt:
“Kan Marco Borsato zichzelf eigenlijk wel iets kwalijk nemen?”
(zie je trouwens dat die vraag erop is gericht om een ‘nee’ antwoord te krijgen?)
Joop antwoord: “Ja. Hij is verantwoordelijk”
En dat zegt alles. Volledige verantwoordelijkheid nemen voor wat je doet. Dat doen Alfa’s.
Maar in de media wordt het tegenovergestelde gesteld! Pak elke TV serie die je kent waar een relatie in speelt. Hier is wat je zult zien:
- De man is een sukkel. Als hij kinderen heeft zijn de kinderen altijd cooler en slimmer. Zijn vrouw is slimmer en heeft eigenlijk de broek aan, maar de man is te dom om het te zien. Hij maakt af en toe de fout om tegen zijn vrouw in te gaan, maar elke keer als hij dat doet gaat hij ongenadig op zijn bek. -
Hier zijn vier die nu bij me opborrelen, maar als jij meer TV kijkt zul je er wel meer weten:
- King of Queens
- Love and Marriage (met Al Bundy)
- Will and Grace (geen geweldig voorbeeld omdat ik niet weet wie ‘het mannetje’ is in die serie, maar vooruit)
- According to Jim (Jim Belushi)
De boodschap is eigenlijk altijd; ‘luister nou maar naar je vrouw, want jij bent dom en je weet niet waar je mee bezig bent’.
En weet je wat eng is? Overal om me heen zie ik het nog gebeuren ook!
Drie jaar geleden vroeg een collega me om hulp bij zijn marketing. Dus, onnozele hals als ik was, hielp ik hem.
Toen het na 4 weken nog steeds niet was gestuurd vroeg ik wanneer hij het op de post ging doen.
“Sorry Arno, maar ik kan het niet versturen”.
“Huh. Hoezo niet? Moet je postzegels hebben ofzo”
“Nee, mijn vriendin vond die tekst maar niks”.
Waargebeurd verhaal. En ik wist niet wat ik moest zeggen. Eerst dacht ik dat het een grapje was, maar toen het serieus bleek te zijn was ik zo van mijn stuk gebracht dat ik met mijn mond vol tanden stond.
Dat is 1 voorbeeld. Maar ik kan er tientallen noemen. Niet tientallen voorbeelden over de afgelopen jaren, maar tientallen voorbeelden over de afgelopen maand. Ik zeg niet dat je iemand anders moet overheersen, ik zeg alleen dat je jouw eigen identiteit moet blijven behouden.
Jezelf wegcijferen voor iemand anders is een van de domste dingen die je kunt doen. Want zodra je jezelf als weekdier laat behandelen is dat niet alleen erg voor jou, het is ook nog eens erg voor iedereen om je heen.
In een huwelijk/relatie/buitenechtelijke relatie/vriendschap/blind date of wat dan ook is het pas leuk als er een bepaalde spanning is. Als we bij onze vrienden zijn ervaren we een bepaald gevoel. Dat omschrijf ik hier als spanning, maar het is eigenlijk een evenwicht. En dat evenwicht komt door de verschillende persoonlijkheden.
Maar wat nou als je geen persoonlijkheid hebt? Of als je de persoonlijkheid van een weekdier hebt?
Dan is er weinig spanning aan. En dan is het niet leuk om met jou op te trekken. Met als gevolg een saaie relatie. Dat is niet de schuld van die andere mensen, dat is jouw schuld. Het beste dat je kunt doen is aan jezelf werken, NIET jezelf wegcijferen voor iemand anders.
Zonder persoonlijkheid wordt je een meeloper of een volger. De eerstvolgende keer dat je hangjongeren ziet staan zie je meelopers in de dop. Zelfs bij die mensen is er een Alfa mannetje of Alfa vrouwtje, maar het merendeel hangt erbij omdat ze zelf niet weten wat ze met hun leven moeten doen.
Betekent niet dat ze nooit meer kunnen veranderen trouwens. Het gebeurt vaak genoeg dat die mensen op een gegeven moment wel het licht zien. Maar dat is een heel klein percentage. Weet je wat er met 95% van de mensen gebeurt?
Ze blijven hun hele leven lang meelopers. Denkend aan wat ‘de buren ervan vinden’ of wat ‘mensen ervan zullen denken’.
Ik ken mensen van 50 jaar oud die nog altijd achter andere mensen aanlopen. Die nog altijd bezig zijn om ‘aardig’ gevonden te worden of ‘geaccepteerd’ te worden.
Maar weet je wat fijn is? Jij hebt zelf de keus! Jij mag beslissen of je een leider of volger wordt. Niks mis met volgers overigens, als je er maar bewust voor kiest. Wil je Alfa worden, dan heb ik hieronder een omschrijving van een Alfa gemaakt.
Hoe herken je een Alfa mannetje/vrouwtje
Kort samengevat is het iemand die alles op orde heeft. In het Engels: “Someone that has his shit together”.
De Alfa is iemand die vaker ‘Ja’ tegen ervaringen zegt dan ‘Nee’. Een Alfa leidt door een voorbeeld te geven. Als hij of zij wordt geconfronteerd met iets nieuws dan is de eerste ingeving om ‘ja’ te zeggen en er in te springen. Niet eindeloos twijfelen en afwegen of het wel goed is of niet.
Voorbeeld: In 2007 wilde ik een aantal dingen leren over Direct Marketing. Er was een seminar in Chicago. Ik kocht een kaartje voor het seminar, boekte de vlucht en vloog naar Chicago. Eenmaal aangekomen zocht ik op in welk hotel ik moest zijn, probeerde het duidelijk te maken aan de taxichauffeur die geen Engels sprak (in Amerika…) en vond uiteindelijk na een hobbelige rit het juiste hotel. Ik kwam zelfs heelhuids terug, met principes die ik nu nog steeds gebruik.
In 2008 ging ik naar Las Vegas voor een conventie met een aantal collega’s. De tweede of derde dag liet een collega zich ontvallen dat hij nog helemaal niks van het hotel had gezien. Ik vroeg waarom niet. Hij zei: “omdat niemand me heeft rondgeleid”.
Ik dacht: “Fucking hell. Dan ben je ergens in de 40 en moet je nog steeds aan je handje worden vastgehouden alsof je pappie of je mammie je naar de kleuterschool brengt”
Dit is niet bedoeld om te laten zien hoe knap het is om alleen naar Chicago te vliegen en terug te komen. Dat kan een kind van 12 ook. Het is bedoeld om je te laten zien dat sommige mensen hun hele leven ‘volgers’ blijven, als een soort tweepotige,pratende, wolloze schapen.
De Alfa ziet obstakels als iets dat er gewoon bij hoort. Volgers (of mietjes, zoals ik het politiek incorrect altijd zeg) zien obstakels als iets dat hoog boven ze uittorent en waar ze nooit overheen kunnen komen.
Obstakels zijn er om te veroveren. Als je ergens niet blij mee bent, verander het. Pijn op korte termijn is ALTIJD beter dan genoegen nemen met een ellendige situatie.
Als je niet blij bent met die blubberbuik die je in de spiegel ziet, pas je eetpatroon aan.
Als je ergens bang voor bent en het zit je in de weg, confronteer je angst dan.
Als je meer wilt verdienen, sta twee uur eerder op en begin je te verdiepen in iets waar je meer mee kunt verdienen.
Al die drie bovenstaande dingen zijn in het begin klote om te doen. Ze liggen buiten je comfort zone en ze zorgen ervoor dat je dingen moet doen die niet prettig aanvoelen. Maar het alternatief is nog veel ellendiger:
Stel dat je besluit om niks aan een blubberbuik te doen. Je blijft lekker eten wat je wilt en hoeft niet over eten na te denken. Die blubberbuik zit je elke dag in de weg. Hij zuigt energie, het ziet niet aantrekkelijk uit en het verkort je levensduur waarschijnlijk. Als het door je eetpatroon komt is er zelfs nog een realistische kans op suikerziekte, ook geen pretje.
Stel dat je besluit om maar gewoon te leven met die angst. Je hoeft dan niks te confronteren en je hoeft het niet tegen jezelf op te nemen. Maar als je voor iets bang bent dan zit je dat je hele leven achterna. Ben je bang voor mannen die een hockeymasker ophebben en met een kettingzaag op je af komen dan is dat niet zo’n probleem. Maar als je bang bent om een confrontatie aan te gaan, om nee te zeggen of om je telefoon niet op te pakken… dan zit je dat je hele leven achterna.
Stel dat je besluit om genoegen te nemen met minder inkomen. Je kunt dan ’s morgens lekker in bed blijven liggen. Je kunt ’s avonds thuis komen en de hele avond lang soaps kijken en je hoeft je nooit intellectueel in te spannen. Je moet dan alleen leren leven met het feit dat je de potentie wel hebt, maar nooit eruit hebt gehaald wat erin zat. Je zult andere mensen zien die hun doelen bereiken en je zult weten dat jij dat ook had kunnen hebben, als je maar geprobeerd had. Je leidt een middelmatig leven, terwijl je veel meer had kunnen bereiken als je maar je best had gedaan.
Zie je hoe onplezierig de alternatieven zijn? Maar elke dag kiezen mensen toch voor de alternatieven, voor de enorme pijn op lange termijn, omdat ze bang zijn voor de pijn op korte termijn.
Dat is trouwens de reden dat de rijken rijker worden en de armen armer. Niet omdat ‘het systeem’ niet eerlijk is. Maar omdat rijke mensen voortdurend dingen doen die arme mensen niet doen. En hoe vaak je ook op de SP stemt, niemand brengt daar verandering in. Alleen jij kunt dat.
Kort samengevat; het loont om ‘ja’ te zeggen tegen ervaringen. Tegen nieuwe dingen. Als iemand je vraagt om ergens naar toe te gaan en je weet niet hoe het gaat zijn, zeg gewoon ja. Kijk waar het je brengt. Als je al lang iets wilt doen, maar het komt er niet van… neem de beslissing! Zeg vaker JA als je twijfelt en denk niet alleen maar over de nadelen. Vooral als je iets nog nooit hebt gedaan.
Zorg dat je niet middelmatig wordt. Je hebt de potentie om alles te doen waar je maar van kunt dromen. Als je maar geen volger wordt.
Ik heb je een Youtube filmpje hieronder gezet. Luister naar 01:25 tot 01:41. In drie zinnen wordt een heel leven van middelmatigheid samengevat.
Als je jezelf erin herkent, verander dan.
Als je denkt dat je die richting op gaat, verander dan. Je slaat jezelf voor je kop als je over 10/20/30 jaar terugkijkt en denkt: “had ik maar…”.
We hebben altijd meer spijt van de dingen die we NIET gedaan hebben als van de dingen die we WEL gedaan hebben.
